banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś sobota, 25 listopada 2017 roku       Jesteś 1130840 naszym gościem.       Osób on-line: 3


Konferencja


    Bóg błogosławi tobie, duszo wybrana!


    
  Bóg błogosławi twoim krokom. Oznacza to, że w każdym momencie Bóg jest przy tobie, czuwa nad tobą, prowadzi ciebie i chroni. Udziela łaski, która przychodzi do ciebie w postaci kolejnych sekund twojego życia. I życie twoje, zwykłe, codzienne staje się Bożą łaską daną tobie. Bóg teraz jest w twoim sercu i wzbudza w nim tęsknotę za Bogiem. Doświadczając Go samego, pragniesz tylko Boga, bo jest dla duszy najcudowniejszym pokarmem, rozkoszą dla serca, jest samym rdzeniem życia, jego istotą, sensem.
    
    Dusza, która otwiera się na Bożą obecność w niej, odczuwa głębię, jakiej nie daje jej świat materialny. To inny wymiar istnienia, nieznany przeciętnemu człowiekowi. Poza tym, to doznanie staje się bodźcem, by dążyć do tej głębi poznania. Skłania ono duszę, by zwracała się do Boga, by Go szukała, by dążyła do Niego. Wzbudza w niej pragnienie Boga, pragnienie zjednoczenia z Bogiem. I chociaż dusza nie wie, czym jest to zjednoczenie, to go pragnie, bowiem przedsmak tego otrzymała. Została dotknięta, delikatnie muśnięta. Można powiedzieć, iż Bóg złożył na niej swój pocałunek. I chociaż wszystko, o czym mówimy, dzieje się w sferze Ducha, zdaje się być ulotnym, nieuchwytnym, to jednak pozostawia w duszy niezatarty ślad, znamię, nie pozwala od razu zapomnieć. A pielęgnowane we współpracy z łaską, staje się początkiem najpiękniejszej „przygody” z Bogiem trwającej po wieczność.
    
    Bóg błogosławi tobie szczególnie, a to znaczy, że wybrał ciebie, zanim począł w łonie  matki twoją duszę. Stworzył ją do wybraństwa i uformował według swego zamysłu, by służyła Mu w bardzo konkretny sposób. Powołał ją nie do jakiegoś życia, ale do życia w zjednoczeniu z Bożym Duchem. Do służby na rzecz dusz. Dał predyspozycje bardzo konkretne, by mogła otwierać się na Ducha Bożego, by Go słuchała i rozumiała, by w końcu była Mu posłuszna i uległa. Dał też wrażliwość, by tam, gdzie przeciętna dusza niczego nie przeczuwa, nie zaznaje, ta wybrana, by czuła, widziała i słyszała.
    
    Te wszystkie predyspozycje sprawiają, że dusza obcuje ze swoim Bogiem, zaznaje Bożej Miłości i żyje w pewnym sensie na pograniczu dwóch światów: Świata Duchowego i materialnego. Teraz całe sedno tkwi w tym, jaką postawę przyjmie dusza. Czy przełamie w sobie to, co ludzkie, by wejść do końca w to, co Boskie. Czy może wystraszy się tak wielkiego daru i wycofa się, by żyć tak, jak inne dusze. Bo to jest bardziej znane i dlatego daje jej poczucie bezpieczeństwa. Na tę łaskę, na ten dar trzeba nie tylko się otworzyć. Tutaj potrzeba odwagi pójścia w ciemno, pójścia na całość, pójścia do końca. Potrzeba odwagi zrezygnowania ze wszystkiego, co ludzkie, a więc, co teoretycznie jest duszy bardziej bliskie. Mówimy teoretycznie, bowiem Prawdą jest, iż Bóg stworzył człowieka do życia duchowego i do tego go predysponował. To jedynie grzech dał człowiekowi inną perspektywę patrzenia na świat, skrzywił obraz, wypaczył go.
    
    Pomyśl, co wybierzesz, bowiem już nadszedł czas, abyś dokonała wyboru. Wybór ten jest ostatecznym. Jest decydującym. Będzie mieć wpływ nie tylko na twoje życie. Nie oznacza to, że w razie twojej odmowy zaprzepaszczone zostaną Boże plany. Bóg wzbudzić może inną duszę, by kontynuowała ich realizację. Jednak uzależnia w dużym stopniu czas ich realizacji od twojej decyzji. Zobacz, duszo, że  Bóg niejako staje się od ciebie zależnym. W twoich dłoniach składa tak wiele. Chce twojej współpracy ze sobą. Chce twego udziału w Dziele zbawienia. Do niej ciebie dopuszcza! Jakież to wyróżnienie, jaka szczególna łaska!  Bóg daje ci, duszo wybrana, czas. Rozważ w Bożej obecności Jego Słowo. Spójrz na swoją duszę w świetle Bożej rzeczywistości. Abyś, uświadamiając sobie kim tak naprawdę jesteś, mogła świadomie, w prawdzie podjąć decyzję. Bóg błogosławi czas twego zmagania się z powołaniem. Chce abyś była świadoma, iż zgoda na dalszą wspólną drogę z Bogiem oznacza większe twoje zaangażowanie w Świat Ducha, większe wyrzeczenia, ale i ogromne łaski. Oznacza postawienie wszystkiego na jedną kartę, oddanie swego życia Bogu do końca bez względu na to, jaką widzisz przed sobą przyszłość. Oznacza danie pierwszeństwa we wszystkim Bogu i nie patrzenie na ludzkie względy. Oznacza zawierzenie bezwzględne, bezwarunkowe, totalne, po wieczność.

poprzedni          następny

©2010-2017 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!