banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś sobota, 25 listopada 2017 roku       Jesteś 1130840 naszym gościem.       Osób on-line: 4


Konferencja


    Dzień skupienia w Gietrzwałdzie, cz. II, 16 grudnia


    Wprowadzenie w drugi dzień. 
      
    
Cały czas Maryja przynosi nam Jezusa. Choć to Maleńkie Dziecię - jest naszym Bogiem, jest Królem całego świata, jest Potężny, Mocny; choć tak Maleńki, to w swoich sercach mamy Go adorować jako Potężnego; choć tak Maleńki, to mamy wierzyć, że jest Wszechmocny. Mamy łączyć w sobie miłość do Maleńkiego i miłość do Potężnego, oddawać cześć Królowi całego świata i obejmować Go swoją czułością, wyrażać troskę o Niego i składać hołd, całować i oddawać cześć. 
Zawsze, pamiętajmy zawsze, że to, w jaki sposób adorujemy Boga, jakie są nasze relacje z Bogiem, jak blisko Boga jesteśmy ma wpływ na to, w jaki sposób dusze w Kościele przyjmują Boga, na ile zwycięża miłość, na ile Bóg zwycięża w sercach. Zawsze Jezus prosi, abyśmy byli z Nim zjednoczeni, abyśmy byli blisko, abyśmy Nim się zajęli, a nasze zjednoczenie, nasza miłość procentować będzie w Kościele wielkim wybuchem miłości. Więc ten czas, podczas adoracji porannej poświęćmy na adorowanie Boga.

    
Adoracja Najświętszego Sakramentu

    
Kłaniamy się Tobie, Jezu! Chylimy swoje czoła do samej ziemi, oddajemy Tobie cześć, boś jest Król i nasz Pan. Dziękujemy Ci, że jesteś razem z nami, że przychodzisz; że zawsze, kiedy Wspólnota spotyka się, Ty jesteś. Dziękujemy Ci, że objawiasz się, Boże, w naszej Wspólnocie, że pokazujesz nam tajemnice swojego Serca, że zapewniasz nas o swojej miłości, że nas pouczasz. Dziękujemy Ci za to, że pozwalasz się nieść swojej Matce, za to, że pragniesz, aby Ona przynosiła Cię Twoim dzieciom. Dziękuję Ci, Jezu, że Maryi uczyniłeś tak wielką łaskę, iż może Ciebie nieść światu. Cóż może być piękniejszego, wspanialszego nad to, gdy dusza może nieść Ciebie i objawiać światu?
Dziękuję Ci, Jezu, że zgodziłeś się przyjść na ziemię poprzez Osobę Maryi, że zdecydowałeś się powierzyć siebie dłoniom, ramionom człowieczej Matki. Dziękujemy Ci, bo przecież jest to niepojęte - będąc Bogiem, Doskonałym, Świętym, Ty zdecydowałeś się, aby żyć pośród ludzi, marnych stworzeń. Zaufałeś Sercu Maryi, Jej duszy. Dziękujemy Ci, że dałeś Jej to zrozumienie, w Jej sercu złożyłeś te tajemnice swego Bóstwa i człowieczeństwa, i usposobiłeś Jej Serce do tego, by adorować Ciebie, zarówno jako Jej Syna, jak i Boga. Wlałeś w Nią łaskę swoją i dlatego mogła przyjąć Ciebie, nie umniejszając Twojej Boskości. Żadną myślą nigdy nie uczyniła niczego, co umniejszyłoby Tobie, Twojej Świętości, Boskości i Doskonałości. Za każdym razem, kiedy brała Cię w swoje objęcia i tuliła jako swoje Dzieciątko, oddawała Tobie cześć jako Bogu. I wlewałeś w Nią to zrozumienie, że trzyma w objęciach Boga Trójjedynego. I chociaż po ludzku trudno jest to pojąć i przyjąć, to Ty przyszedłeś do Maryi w tej postaci Dziecięcia, cały; Trzy Osoby Boskie, w tej Postaci. I Maryja mogła nosić najpierw pod Sercem, a potem w ramionach, tulić i adorować Całego Boga. I oddawać cześć Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu - Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu.
Uwielbiamy Ciebie, Trójco Święta! Uwielbiamy Ciebie Ojcze! Uwielbiamy Ciebie Jezu! Uwielbiamy Ciebie, Duchu Święty! Przed Twój tron, tutaj przynosimy wszystkich naszych bliskich, wszystkie dusze najmniejsze, wszystkie dusze ze Wspólnoty, aby razem Tobie oddawać cześć, aby razem wyznawać miłość, aby to uwielbienie z naszych serc było wielkim, aby Tobie się podobało. Ty wiesz, Jezu, że nasze serca są bardzo małe i niczego nie potrafią. Objawiasz tak wiele naszym sercom, przedstawiasz nam cudowne tajemnice swoje, a my pragnęlibyśmy sprostać oczekiwaniom Twoim, jednak nie potrafimy. Proszę więc, Jezu, tak jak Maryję obdarzyłeś łaską, przygotowałeś Jej Serce, aby mogło przynieść Ciebie, Jezu, całej ludzkości, tak teraz proszę, abyś przygotował serca wszystkich dusz najmniejszych, tych, które tutaj są obecne i tych, których w sposób duchowy przyprowadzamy. Wszystkie te serca, proszę, napełnij swoją łaską, przygotuj, aby najpierw same mogły przyjąć Ciebie, a potem, aby mogły Ciebie nieść światu. Proszę, udzielaj tej łaski zrozumienia Kim jesteś. Otwieraj szeroko oczy i uszy ich dusz, aby mogły widzieć, słyszeć, rozumieć. Objaw im siebie jako Małe Dziecię, a jednocześnie jako Boga. Daj poznanie ich sercom Kim jesteś, Jezu. Udziel tej łaski, aby w ich sercach powstała wielka cześć wobec Ciebie, Małego Dziecięcia, a jednocześnie Króla Wszechświata. Spraw, by ich serca wraz z tymi, którzy przybyli do Ciebie w Betlejem, po Twoim Narodzeniu, aby Tobie złożyć swój hołd, spraw, aby i te serca, wraz z pastuszkami, Mędrcami i innymi nie wymienionymi w Ewangelii duszami, aby wszyscy razem oddawali Tobie pokłon, aby wyrażali swoją miłość, aby uznawali w Tobie Boga, Króla, Władcę.
Dopomóż im, Jezu. Obiecałeś przecież wielokrotnie różnym świętym duszom, że jeżeli będą w swoim sercu mieli nabożeństwo do Ciebie, Dzieciątka Jezus, i prosić będą z wielką wiarą i ufnością, to Ty spełnisz ich prośby. Więc teraz my prosimy Ciebie, aby w naszych sercach, Twoja miłość wzbudziła wielkie nabożeństwo do Ciebie, wielką miłość, cześć i oddanie; aby nasze serca były wierne Tobie i posłuszne. Prosimy, abyśmy potrafili, poprzez jednoczenie się z Tobą, oddać Tobie serca tak, abyś mógł objawić się światu; aby każde serce, na całej ziemi zobaczyło w Tobie, w rodzącym się Bogu, wielkiego Króla, aby zobaczyło w Tobie Świętego, Czystego, Doskonałego, Potężnego i miłującego, z miłości przychodzącego na ziemię. Prosimy, Jezu, udziel nam tej łaski. Otwieramy serca i wielbimy Ciebie, bowiem wierzymy, że to, o co prosimy jest i Twoją wolą, i spełnisz naszą prośbę. Wielbimy Ciebie, Jezu!
Uwielbiamy Ciebie, Jezu! Choć niewiele nasze serca rozumieją, choć nadal jesteś wielką tajemnicą dla nas, to uwielbiamy Ciebie i pragniemy kochać największą miłością. Uwielbiamy Cię, Dzieciątko Jezus! I zachwycamy się Twoją delikatnością, Twoją niewinnością. Zachwycamy się Twoją radością, Dziecięctwem Twoim. Jakże pragnęlibyśmy choć trochę przybliżyć się do tej tajemnicy Dziecięctwa Twojego, do tajemnicy Boga, który objawia się jako Dziecię. Uwielbiamy Cię w tej tajemnicy! Uwielbiamy Ciebie, Boże, który przychodzisz do człowieka, który przez wieki opiekujesz się człowiekiem, który czynisz wszystko, aby człowiek mógł powrócić do Ciebie. Uwielbiamy Ciebie, Ojcze! Uwielbiamy, Ciebie, Stwórco! Uwielbiamy Ciebie, Królu, Pasterzu! Uwielbiamy Ciebie, Nauczycielu! Uwielbiamy Ciebie, Uzdrowicielu! Uwielbiamy Ciebie, Zbawicielu! Uwielbiamy Ciebie, Duchu Święty, Pocieszycielu! Uwielbiamy Ciebie, Wielki Płomieniu Miłości, Żarze Najgorętszy ! Uwielbiamy Ciebie, Światło! Uwielbiamy Ciebie, Boże, który przyjmujesz tak różne imiona! Jesteś Jeden, Ten sam, Święty. Poruszasz nasze serca, żyjesz w nas i obejmujesz nas miłością swoją.
Uwielbiamy Ciebie i prosimy, abyś udzielił swego błogosławieństwa, które nada światło naszym sercom, nada mądrość naszym umysłom i sprawi, że pomimo, iż nie rozumiemy tak wielu Twoich tajemnic, to będziemy przyjmować Ciebie z wielką ufnością, kochać i adorować, abyś mógł poprzez nasze serca objawić się innym. Prosimy, pobłogosław nas, Boże.

    
Podsumowanie dnia skupienia

    
Czas na podsumowanie, na to, by utwierdzić wszystkich w wierze, w nadziei, w miłości, by potwierdzić to, co zostało powiedziane, mocą urzędu Kościoła. 
Bardzo ważne jest, aby dusze najmniejsze jednoczyły się z Maleńkim Jezusem, by czerpały z Niego dziecięctwo duchowe, aby pokochały Go całym sercem, adorowały, aby wyrażały swoją miłość w różny sposób, aby pielęgnowały Go w swoim sercu, aby z Nim rozmawiały, aby w czuły sposób wyrażały swoją miłość. Ważnym jest, by zobaczyły w tym maleńkim Jezusie Króla wszechświata, Władcę mocnego i potężnego. Aby starały się zrozumieć, iż w tym Maleńkim Dzieciątku przychodzi do nich cały Bóg. Cały! Trójca Święta – Ojciec, Syn i Duch Święty! Przychodzi z wielką mocą, potężny; przychodzi Bóg, Któremu należy oddawać cześć, przed Którym wszyscy klękają, przed Którym biją pokłony, bowiem to Jedyny taki Władca.
W swojej Adoracji Dzieciątka Jezus łączmy się z tymi duszami, które, gdy przyszedł na ziemię oddawały Mu cześć, które przyszły do Niego, aby złożyć dary, które uznały w Nim Króla, Mesjasza. Jednoczmy się z tymi duszami, które za swego życia miały wielkie nabożeństwo do Dzieciątka Jezus, czciły Go i kochały całym sercem. Łączmy się w tej adoracji z Aniołami, ze Świętymi. Oni mogą nam pomóc, nauczyć jak uwielbić maleńkiego Jezusa, by nie umniejszać Jego Boskości, wielkości i potęgi. Niech Aniołowie i Święci włączą nas w ich adorację Nowonarodzonego Dziecka, maleńkiego Jezusa, bo w ich sercach jest to doskonałe uwielbienie i doskonała cześć.
Podczas Wieczernika uwielbijmy Boga w Jego miłości, przepraszajmy Go za odrzucenie tej miłości. I prośmy o przebaczenie podczas Różańca i Adoracji Najświętszego Sakramentu. Natomiast podczas Mszy św. przygotujmy dusze na rozpoczynającą się jutro Nowennę do Dzieciątka Jezus, by na nowo mogły przyjąć Boga i uradować Go tą otwartością serca. Ta gotowość na przyjęcie Dzieciątka będzie również zadośćuczynieniem za to, co się stało. Niech ze szczególną miłością podejmują dusze tę Nowennę, ze szczególną miłością niech adorują, kochają, pielęgnują, otaczają troską, jednoczą się w swoim sercu,  by w ten sposób również wynagradzać Bogu to cierpienie, jakiego zaznaje jakże często poprzez odrzucanie Jego miłości. Niech poprzez tę adorację i ciągłe zjednoczenie z Jezusem przygotują dusze na całym świecie do Bożych Narodzin, do przyjęcia Boga, Króla, Zbawiciela; do przyjęcia tej prawdy, iż oto narodził się Bóg, nie zwykły człowiek.
W drugiej części będziemy Adorować Miłość objawiającą się w Krzyżu i jednoczyć się będziemy z Jezusem w cierpieniu wynikającym z odrzucania Jego miłości. Rozważać będziemy Jego ból, Jego Mękę i będziemy próbować jednoczyć się, by sercem zrozumieć, czym jest odrzucenie Miłości, czym jest każdy czyn nienawiści skierowany ku Bogu; aby ponownie Boga przepraszać, by całym sercem umiłować Tego, który pierwszy umiłował każdego z nas; aby jeszcze bardziej przylgnąć do Niego; aby trwać w tej miłości wynagradzającej. Niech Bóg poczuje się kochany, niech poczuje, że współcierpimy z Nim. Niech nasze serca pokornie trwają przed Nim w tej świadomości, iż każdy brak miłości w nas wywołuje ten brak miłości w Kościele. A to, co się dzieje na świecie jest przecież konsekwencją braku miłości w każdej duszy, więc tym bardziej starajmy się w następnych dniach umiłować Jezusa, zjednoczyć się z Nim tak, by poprzez nasze serca mógł przyjść. 

    
Zakończenie dnia skupienia

    
Niebo zrobiło wszystko, abyśmy mogli przeżyć Święta jak najpełniej, ale do nas należy kropka nad „i”, to znaczy do nas należy otwarcie serca i wypełnianie tego wszystkiego o czym była mowa. Do nas należy zaangażowanie się, by trwać w tych pouczeniach; do nas należy wysiłek, by adorować Jezusa, by Go pielęgnować w sobie, by jednoczyć się z Jezusem w swoim wnętrzu, by starać się rozważać tajemnicę Boga, który zstępuje na ziemię, przychodzi pod postacią Dziecka, ale jest nadal Bogiem. Do nas to należy. Bóg zlewa swoją łaskę, daje pouczenia. Maryja przynosi nam Jezusa, przekazuje Go nam, razem z nami modli się, ale do nas należy również dużo. Jeśli na tę łaskę się otworzymy, jeśli tę łaskę przyjmiemy, to zjednoczymy swoje dusze z Bogiem i rozleje się miłość  na cały świat, w wielu sercach zapłonie na nowo miłość Boża, w  wielu sercach narodzi się Bóg, wiele serc pierwszy raz pozna Boga. Zobaczmy jak wielki udział nasz przewidział Bóg w tym dziele, od naszej postawy uzależnia tak dużo. Poczujmy się odpowiedzialni za Kościół, za dusze. I dzisiaj, jutro nie czujmy się tak, jakby wszystko się już dokonało i teraz można tylko usiąść i czekać; raczej poczujmy się tak, jak byśmy właśnie dopiero co mieli zacząć realizować zadanie. To Bóg wykonał swoje zadanie, teraz my mamy je podjąć. Na ten czas podejmowania zadania, podejmowania swojego powołania błogosławię was - W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen. 

poprzedni          następny

©2010-2017 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!