banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś czwartek, 23 listopada 2017 roku       Jesteś 1130259 naszym gościem.       Osób on-line: 3


Konferencja


    Dzień skupienia w Czerwińsku, cz. II. 5 stycznia


    
Adoracja Najświętszego Sakramentu. 

    
Kłaniamy Ci się, Panie Jezu, do samej ziemi i wyznajemy, że jesteś naszym Królem i naszym Panem. Jesteśmy Twoimi dziećmi, Twoimi sługami, Twoimi niewolnikami. A wszystko to z miłości, z pragnienia naszych serc. Dobrowolnie chcemy należeć do Ciebie. Chcemy być cali Twoi. Dziękujemy Ci, że jesteś, że przyszedłeś, ze gościsz w nas. Dziękujemy Ci, że każdemu z nas odsłaniasz swoje tajemnice, że mówisz o wielkiej nieskończonej miłości Twojego Serca do człowieka. Dziękujemy Ci! Pragniemy odpowiadać na Twoją miłość, pragniemy dziękować Ci za tę miłość, pragniemy Ciebie uwielbić. Potrzebujemy do tego Twojego Ducha. Sam powiedziałeś, że bez Ducha Świętego nie jesteśmy w stanie się modlić. To On modli się w nas. To dzięki Duchowi Świętemu wypowiadamy Twoje Imię, Jezu. To dzięki Duchowi Świętemu możemy wielbić Ciebie. Więc prosimy, udzielaj nam swojego Ducha, bo chcemy dzisiaj uwielbić Ciebie Boże. Chcemy dzisiaj dziękować za dar Bożego Narodzenia, za przyjście Twoje do naszych serc; za to, że zapragnąłeś zamieszkać pośród nas. Udziel nam swojego Ducha. Przyjdź Duchu Święty! Prosimy.
Dziękujemy Ci Jezu za to, że zawsze odpowiadasz na naszą prośbę. To cudowne i niepojęte. Małe stworzenie prosi Ciebie o Twojego Ducha, Bożego Ducha. I Ty dajesz. I temu małemu stworzeniu udzielasz Ducha Świętego. To małe stworzenie, maleńka dusza, słaba i grzeszna, jest napełniana Twoim Duchem. Jest w stanie modlić się, jest w stanie wielbić Ciebie, śpiewać Tobie tak, jak pokieruje nią Duch Twój. Jakże Ci dziękujemy Jezu! Dziękujemy, że dajesz nam uczestnictwo w Twoim Boskim życiu, że udzielasz nam Twoich Boskich darów, że zapraszasz nas do tego, co Boskie, choć my sami jesteśmy niczym. Dziękujemy Ci! To my potrzebujemy Ciebie. Ty nie potrzebujesz naszych modlitw, nie potrzebujesz naszego uwielbienia, ani dziękczynienia. A jednak dajesz nam to doświadczenie swojego Ducha, byśmy wielbiąc i dziękując Tobie uświęcali się. O Panie nasz! To my potrzebujemy Ciebie wielbić i to my potrzebujemy Tobie dziękować. Jaki jesteś dobry! Cokolwiek dajesz człowiekowi, to dlatego, że to człowiek potrzebuje; to dlatego, że dzięki Twoim darom może się uświęcić, dusza może zbliżyć się do Ciebie. Bądź uwielbiony Jezu we wszystkich darach Twojego Serca!
Dziękujemy Ci Jezu za wszelkie dary, jakie stają się udziałem naszej Wspólnoty. Dziękujemy Ci za każde Twoje Słowo. Poprzez Słowo jesteś obecny pośród nas. Dziękujemy Ci za objawianie nam Twoich tajemnic, tajemnic Twojego życia. Jesteś dzięki temu pośród nas. Dziękujemy Ci za to, że objawiasz nam swojego Ojca i że dajesz nam swojego Ducha. Jesteś obecny pośród nas. Dziękujemy Ci za to, że wprowadzasz nas w Twój świat, świat duchowy i odkrywasz przed nami drogę, jaką przechodzi każda dusza, która dąży do Ciebie. Dziękujemy Ci, że na tej drodze nas prowadzisz, że wyjaśniasz wszystko, że pokazujesz jak należy uczynić następny krok. Dziękujemy Ci, że zapraszasz nas do takiego życia, jakie wiedli Święci. To jest niebywale dla nas. Czasem nam trudno uwierzyć, że nas, dusze maleńkie zapraszasz do takich wspaniałości i pozwalasz naszym duszom rozkoszować się takimi cudami. Jesteś obecny pośród nas dzięki temu.
Dziękujemy Ci Jezu, że przychodzisz do nas w Postaci Hostii, że dajesz nam swoją Krew, że w ten sposób przybliżasz nas do Krzyża i pozwalasz, byśmy do Niego się przytulili i doświadczyli Twojego Miłosierdzia. Dziękujemy Ci, że zapraszasz nas na Krzyż i dajesz uczestnictwo w swoim Dziele Zbawczym. Dziękujemy Ci, że czynisz nas podobnymi do siebie, krzyżując. To wyróżnienie tak niepojęte, że nie mieści nam się w głowie. Ty pozwalasz nam, zapraszasz nas, byśmy czynnie uczestniczyli w Twojej Męce, w Twoim całym Krzyżu. Dziękujemy Ci za to Jezu! Uobecniasz się wtedy w każdym z nas.
Dziękujemy Ci za to, że przychodzisz do nas poprzez druga osobę; za to, że poprzez serce, poprzez duszę drugiej osoby doświadczamy Twojej obecności. Dziękujemy Ci za Twoją obecność w naszym życiu, w naszej codzienności; za to, że w każdej chwili pragniesz wylewać na nas swoje Zdroje Miłosierne; że w każdej chwili otwierasz przed nami swoje Serce i zapraszasz do Niego. Dziękujemy Ci za Twoją żywą obecność w każdym momencie naszego życia. Pragniemy Jezu uwielbiać Ciebie.
Jesteś pośród nas, jesteś w naszych sercach, narodziłeś się jako Dziecię. Pozwalasz się brać w objęcia, pozwalasz całować swoje ręce, stopy. Pozwalasz uczestniczyć w swoim życiu. Ty zapraszasz do tego. Bądź uwielbiony Jezu w naszych sercach, które są szczęśliwe! Bądź uwielbiony w naszych sercach, które zaznają Twojego pokoju! Bądź uwielbiony w sercach, które dzięki Tobie doświadczają miłości! Bądź uwielbiony Jezu w tej cudownej obecności, która czyni ciszę w naszych sercach, która sprawia, że nasze serca odpoczywają w Tobie.
Bądź uwielbiony w tym czasie łaski, w tym czasie dni skupienia, Wieczernika. Bądź uwielbiony! To Twoja szczególna obecność w tej Wspólnocie. Bądź uwielbiony we wszystkich łaskach, jakich doświadczają nasze serca i serca wszystkich z całej Wspólnoty. Bądź uwielbiony Jezu, bo swoją łaską i błogosławieństwem obejmujesz wszystkie dusze najmniejsze. Jednoczysz nas w Twoim Sercu i wszystkie, te, które tutaj są i te, które pozostały w domach, wszystkie dusze są objęte Twoją miłością i doświadczają Twojej łaski. Uczestniczymy wszyscy w tym cudownym wylewie miłości. Wszystkie dusze uczestniczą w tych pouczeniach Twoich i wszystkie mogą tymi pouczeniami żyć. Dziękujemy Ci, że czynisz nas jedno, że łączysz nas swoim Duchem, że stwarzasz nam tę możliwość jednoczenia się wszystkich w Tobie. Dziękujemy Ci za ten dar, za dar Twojej obecności, która dokonuje tego wszystkiego w nas. Bądź uwielbiony Jezu!
Dzięki Tobie Jezu nasze serca wznoszą się do samego Nieba. Dzięki Tobie Jezu nasze serca łączą się z Aniołami, ze Świętymi i razem z nimi uwielbiają Ciebie. Dzięki Tobie, dzięki Twojej miłości, która włącza nas w to życie Nieba. Jakże piękne są te chwile. Chcielibyśmy je przedłużyć, chcielibyśmy tak zawsze, stale uczestniczyć w tym uwielbieniu.  Jakże pragnęlibyśmy, by nasze serca były zawsze tak gorące i by zawsze było w nich tak wielkie pragnienie dziękczynienia.
Prosimy Ciebie, abyś udzielił nam swego błogosławieństwa, które w nas umocni Twoją miłość, które w nas sprawi, że będziemy wytrwale Ciebie wielbić, Tobie dziękować, żyć z Tobą, jednoczyć się z Tobą. Potrzebujemy Twojego błogosławieństwa Jezu. Bez niego nie wyjdziemy stąd. Ale wiemy, że Ty pragniesz, bardzo pragniesz tego błogosławieństwa udzielać, że Ty stale swoje serce otwierasz i dajesz swoje łaski, że Ty nieustannie oczekujesz, iż dusza będzie się do Ciebie zwracać z prośbą o twoje błogosławieństwo. Więc my teraz otwieramy swoje serca jeszcze szerzej i jeszcze bardziej, z większą mocą, siłą naszych serc uwielbiamy Ciebie, prosząc o Twoje błogosławieństwo.

    
Podsumowanie dni skupienia

    
Teraz czas na to, aby podsumować te dni skupienia, aby jeszcze raz nam uświadomić 
- niezwykłość obdarowania każdej duszy,
- iż to Bóg narodził się, zszedł na ziemię i gości w każdym sercu. 
Jeśli dusza nie przyjmie Bożego Narodzenia jako niezwykłego wydarzenia w jej życiu, najważniejszego, to będzie nieszczęśliwa. Nie znajdzie sensu swojego istnienia. Nie może duszy spowszednieć ten fakt, iż Bóg gości w niej. 
Dlatego należy:
- ciągle od nowa odkrywać  w sobie tę obecność, 
- odświeżać przyjmowanie Jezusa, aby stale przeżywać Boże Narodzenie jakby pierwszy raz. 
Aby stale zachwycać się i zadziwiać się tym, iż Bóg rezygnuje z Nieba, aby mieszkać w zwykłej małej duszy. To odkrycie ciągle na nowo ma być przyczyną wielkiej radości duszy, jej odpowiedzi, jej pragnienia, by od tej pory towarzyszyć Jezusowi zawsze, w każdym momencie. 
Odpowiedzią duszy ma być miłość, która: 
- będzie w niej adorować Jezusa poprzez kolejne lata Jego rozwoju, 
- będzie adorować Jezusa we wszystkich etapach Jego rozwoju tu na ziemi. 
Poprzez to uczestnictwo w życiu Jezusa dusza sama zbliża się do Boga, poznaje Go, kocha więcej i się uświęca. To przyjęcie Jezusa jest szczególnie ważne, teraz Jezusa Maleńkiego, z czasem Jezusa pełnego mocy, który naucza i uzdrawia, by potem doświadczyć zjednoczenia z Jezusem Ukrzyżowanym, aby następnie doznać wielkiej radości Jego Zmartwychwstania.
Na tej drodze ku zjednoczeniu z Jezusem mamy pomoc, mamy Maryję. Podajmy Jej swoje ręce i idźmy z Nią. Wpatrujmy się w Maryję, ponieważ Bóg uczynił Jej życie wzorem dla dusz wybranych, ukrytych, dusz pragnących pełniejszego zjednoczenia z Nim. Tym duszom Maryja szczególnie jest Matką i ze swego doświadczenia, ze swego życia udziela im wszelkiej łaski, pomocy, błogosławieństwa. I teraz błogosławi na ten czas, na czas Wieczernika, podczas którego nadal będziemy uświadamiać sobie ten niepojęty Dar złożony w naszych sercach i konieczność odpowiedzi na ten Dar – życia w bliskości Jezusa. I uwielbimy Boga, dziękując Mu za to wszystko, co staje się naszym udziałem każdego dnia. Na ten czas błogosławię was – w Imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

    
Rozesłanie

    
Pozostańmy w tym czasie radości. Niech nasze serca trwają przed Bogiem w uwielbieniu. Niech nieustannie adorują Jezusa, niech otwierają się na Jego obecność, która niesie ze sobą niezwykłość. Bowiem czas ten, który teraz przeżywamy jest wielkim darem Boga i pomaga duszy rozumieć Boży plan Zbawienia, rozumieć samego Boga, poznawać Go, otwierać się na Jego rzeczywistość. Ten czas jest dany przez Boga, aby dusza mogła zbliżyć się do Niego, aby Bóg nie był Kimś odległym, ale by był bliskim. Więc nie odstępujmy Jezusa na krok, nieustannie bądźmy przy Nim.
A jutro wraz z Trzema Królami oddamy pokłon Królowi wszechświata i przyjmijmy do swoich serc to niezwykle Objawienie Boga. Trwając teraz w tej radości, dziękczynieniu, uwielbieniu będziemy już przygotowywać serca na jutrzejsze spotkanie z Bogiem, na jutrzejsze Objawienie, bowiem Bóg pragnie objawić się nam, pokazując, Kim jest. To Objawienie ma szczególnie dotknąć serca. Nie ma być intelektualnym poznaniem, ma być doświadczeniem duszy, której Bóg udzieli swojej mądrości, której Bóg da swoje światło, aby mogła dusza, choć mała i słaba, niejako dosięgnąć, dotknąć Nieba. To Święto Objawienia Pańskiego jakże często traktowane przez ludzi bardzo powierzchownie, powinno być niezwykłym doświadczeniem spotkania z Bogiem. Więc trwając teraz w nieustannej Adoracji Jezusa, miejmy świadomość, iż w ten sposób przygotowujemy się na jutrzejsze Święto.
Pragnę was zapewnić, że Maryja przytula każdego z nas do swojego Serca, dziękując nam za naszą otwartość, za naszą gotowość, by słuchać i iść wraz z Nią za Jezusem. Pragnie nam podziękować za naszą ufność, za dziecięce oddanie, zawierzenie; za to, że pomimo przeróżnych przeszkód, często wątpliwości, staramy się realizować Boże zamiary, tak jak je rozumiemy. Z całego serca błogosławię wam – w Imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

poprzedni          następny

©2010-2017 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!