banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś poniedziałek, 22 stycznia 2018 roku       Jesteś 1145474 naszym gościem.       Osób on-line: 6

Ewangelia wg. św. Marka

 Rozdział i wersety
 Tytuł poszczególnych fragmentów
    Mk 1,1-8
    Mk 1,9-11
    Mk 1,12-13
    Mk 1,14-15
    Mk 1,16-20
    Mk 1,21-22
    Mk 1,23-28
    Mk 1,29-31
    Mk 1,32-34
    Mk 1,35-39
    Mk 1,40-45
    Mk 2,1-12
    Mk 2,13-17
    Mk 2,18-22
    Mk 2,23-28
    Mk 3,1-6
    Mk 3,7-12
    Mk 3,13-19
    Mk 3,20-21
    Mk 3,22-30
    Mk 3,31-35
    Mk 4,10-13
    Mk 4,21-23
    Mk 4,24-25
    Mk 4,26-29
    Mk 4,30-32
    Mk 4,33-34
    Mk 4,35-41
    Mk 5,1-20
    Mk 5,21-34
    Mk 6,1-6
    Mk 6,7-13
    Mk 6,14-29
    Mk 6,30-44
    Mk 6,45-52
    Mk 6,53-56
    Mk 7,1-13
    Mk 7,14-23
    Mk 7,24-30
    Mk 7,31-37
    Mk 8,1-9
    Mk 8,10-13
    Mk 8,14-21
    Mk 8,22-26
    Mk 8,27-30
    Mk 8,31-33
    Mk 8,31-33
    Mk 9,2-8
    Mk 9,9-13
    Mk 9,14-29
    Mk 9,30-32
    Mk 9,33-37
    Mk 9,38-41
    Mk 9,42-50
    Mk 10,1-12
    Mk 10,13-16
    Mk 10,17-22
    Mk 10,23-27
    Mk 10,28-31
    Mk 10,32-34
    Mk 10,35-40
    Mk 10,41-45
    Mk 10,46-52
    Mk 11,1-11
    Mk 11,12-14
    Mk 11,15-19
    Mk 11,20-25
    Mk 11,27-33
    Mk 12,1-12
    Mk 12,13-17
    Mk 12,18-27
    Mk 12,28-34
    Mk 12,35-37
    Mk 12,38-40
    Mk 12,41-44
    Mk 13,1-4
    Mk 13,5-8
    Mk 13,9-13
    Mk 13,14-23
    Mk 13,24-27
    Mk 13,28-32
    Mk 13,33-37
    Mk 14,1-2
    Mk 14,3-9
    Mk 14,10-11
    Mk 14,12-16
    Mk 14,17-21
    Mk 14,22-25
    Mk 14,26-31
    Mk 14,32-42
    Mk 14,43-52
    Mk 14,53-65
    Mk 14,66-72
    Mk 15,1-5
    Mk 15,6-15
    Mk 15,16-20
    Mk 15,21-22
    Mk 15,23-28
    Mk 15,29-32
    Mk 15,33-37
    Mk 15,38-41
    Mk 15,42-47
    Mk 16,1-8
    Mk 16,9-14
    Mk 16,15-18
    Mk 16,19-20

 
5. Powołanie pierwszych uczniów.
    "Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim."
(Mk 1,16-20)


   Komentarz: To kolejny fragment bezpośredniego wezwania skierowanego do nas jako do Wspólnoty, do nas - każdego indywidualnie. Dzisiaj Bóg mówi: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”. Dzisiaj Bóg mówi do nas jako do Wspólnoty Dusz Najmniejszych. „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”.
    Mamy to odebrać bardzo osobiście. Wspólnota Dusz Najmniejszych, to wspólnota, która przez swoją pokorę oddania się Maryi i Jezusowi staje się narzędziem ratowania dusz na całym świecie. Usłyszmy to wezwanie we własnym sercu. Wsłuchajmy się w głos Boga, który przemawia bezpośrednio do naszych dusz wzywając nas do tego powołania.
    W tych Ewangelicznych postaciach Szymona, Andrzeja, Jakuba i Jana zobaczmy siebie w swej codzienności, przy pracy. Potem spójrzmy obok. Właśnie przechodzi Jezus. On mówi do nas: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”. Patrzmy na apostołów. Zostawiają całe swoje dotychczasowe życie i idą za Jezusem. Uczyńmy to samo! Zostawmy to, co nas wiąże ze światem, co zniewala umysły i serca, co każe nam zajmować się sobą zamiast Bogiem.
    Chociaż dzisiaj Bóg nie oczekuje, że zostawimy pracę i rodzinę, by pójść za Jego głosem, jednak bardzo wyraźnie mówi, iż chce abyśmy zostawili „wszystko”. Wszystko - oznacza tutaj to, co nie pochodzi od Boga, co nie prowadzi ku zbawieniu, co zniewala nasze serca, co nie jest miłością w nas, co nie płynie z miłości. Mamy zostawić swoje dotychczasowe życie, sposób myślenia, dążenia, pragnienia, swoje nastawienia, wyobrażenia, swoją pychę, zarozumialstwo, swoje „ja”. Bóg oczekuje, że otworzymy szeroko oczy swego serca, by dojrzeć to, co najistotniejsze - Miłość i za tą Miłością pójść, czegokolwiek od nas będzie oczekiwała.
    Bóg oczekuje, że otworzymy szeroko uszy swego serca, by usłyszeć ten głos wezwania: „Pójdź za Mną”. On pragnie byśmy uwierzyli w prawdziwość takiego wezwania, abyśmy nie traktowali tego, jako znanego nam dobrze zdania, często słyszanego, które przestało nieść ze sobą głębszą treść. Bóg chce dzisiaj uczulić nas na to wezwanie. Chce, abyśmy potraktowali poważnie Jego słowa. Abyście wierzyli i ufali, że pochodzą od Boga tu i teraz. Abyśmy prawdziwie, całym sercem odpowiedzieli na Jego wezwanie, na Jego powołanie. Dopóki serca naszego ten głos nie poruszy, dopóki nie usłyszymy go we własnym wnętrzu, dopóty to, o czym chce nam mówić podczas rozważań, nie będzie przez nas przyjmowane jako skierowane specjalnie do nas.
    Módlmy się zatem, abyśmy to wezwanie usłyszeli w sercu. Aby poruszona tym wezwaniem była nasza dusza. Módlmy się, abyśmy przyjmowali z wiarą i ufnością każde Boże słowo wypowiedziane do nas. Módlmy się o łaskę czytania Pisma św. tak, by poruszone było nasze serce, by dusza napełniała się miłością, by Słowo Boga stało się dla nas codzienną lekturą do której sięgać będziemy spragnieni obcowania z Bogiem. Bóg zaś będzie nam błogosławił.

poprzedni          następny

©2010-2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!