banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś czwartek, 23 listopada 2017 roku       Jesteś 1130258 naszym gościem.       Osób on-line: 2


"Otoczmy troską życie"

Konferencja wprowadzająca w rok duszpasterski 2008/2009

"Ja przyszedłem po to, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości" (J 10,10)

"Otoczmy troską życie" - tak brzmi hasło pracy duszpasterskiej na rok 2008/2009. -Zgodnie z myślą naszych biskupów chodzi o troskę o szeroko rozumiane wszystkie formy życia, które wyszły z rąk Stwórcy. Obejmuje to troskę o życie środowiska naturalnego i życie człowieka w wymiarze fizycznym, psychicznym i duchowym. Do tego nawiązuje motto biblijne roku duszpasterskiego: "Ja przyszedłem po to, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości" (J 10,10). W tym biblijnym cytacie ukazana jest troska Boga o to, by stworzony przez Niego człowiek odkrył, że życie jest darem i potrafił się nim zachwycić, wyrażając przy tym wielki szacunek do własnego życia, do życia innych ludzi oraz do stworzonego świata.

Jednym z postulatów nowego roku duszpasterskiego - obok konieczności głoszenia ewangelii życia i okazania Bogu wielkiej wdzięczności za dar życia i rodziny, jako środowiska stojącego na straży życia ludzkiego, - jest położenie większego akcentu na wspieranie ruchów religijnych i grup, które wychowują do dojrzałej wiary, pobudzają do troski o życie duchowe. Szczególnie ważną jest lektura Pisma Świętego, m.in. we wspólnotach i grupach działających przy parafiach, niesie także zachętę do przyjęcia postawy będącej wyrazem przeciwstawienia się "cywilizacji śmierci" i pozytywnego działania na rzecz budowania, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizacji prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie.

Patronami roku duszpasterskiego, przeżywanego pod hasłem "Otoczmy troską życie" są: św. Paweł, którego rok obchodzony jest w Kościele powszechnym, i św. Brunon z Kwerfurtu, który ewangelizował na naszych ziemiach, a którego millennium śmierci przypada akurat w 2009 r.

Przyjmując dar roku duszpasterskiego i odpowiadając na wezwanie naszego Episkopatu jako Wspólnota Wieczerników Modlitwy, a zarazem uczestnicy lokalnych wspólnot parafialnych przyjmujemy ogólnokościelne postulaty i starać się będziemy, by ten czas był przeżywany z wielką troską o dar otrzymanego życia. Powierzamy się wspomnianym wyżej Patronom i prosimy o łaskę gorliwego przeżywania wytyczonej nam drogi w Kościele.

Szczególnymi na ten czas postanowieniami związanymi z troską o życie niech będą te już wskazane nam jako "małym duszom" w czasie rozważanej Ewangelii św. Mateusza, a nawiązujące do przykazania Nie zabijaj. Troska o życie w odniesieniu do tego przykazania oznacza czynienie tego wszystkiego co nie niszczy duszy, nie zabija sumienia, nie rujnuje świątyni, jaką w nas zbudował Bóg. A zatem:
"Otoczmy troską życie"- to kochaj zamiast nienawidzić.
"Otoczmy troską życie"- to buduj, a nie niszcz.
"Otoczmy troską życie"- to spójrz z uśmiechem na tego, kto do ciebie przychodzi.
"Otoczmy troską życie"- to przebacz już siedemdziesiąty siódmy raz.
"Otoczmy troską życie"- to z pokorą przyjmij pouczenie.
"Otoczmy troską życie"- to uznaj swoją nędzę i panowanie Boga w twym sercu.
"Otoczmy troską życie"- to błogosław, a nie złorzecz.
"Otoczmy troską życie"- to okazuj miłosierdzie, a nie zimne serce.
"Otoczmy troską życie"- to wesel się z tymi, którzy się radują i płacz z tymi, którzy płaczą.
"Otoczmy troską życie"- to dawaj, nie odmawiaj.
"Otoczmy troską życie"- to nie chowaj urazy.
"Otoczmy troską życie"- to nie unoś się gniewem.
"Otoczmy troską życie"- to nie bluźnij, nie szydź, nie kłam, nie rzucaj oszczerstw.
"Otoczmy troską życie"- to czyń dobro, bo jego brak już jest złem.
"Otoczmy troską życie"- to stawaj w obronie dobra, reaguj na zło.
"Otoczmy troską życie"- to przyjmij cierpliwie cierpienie.
"Otoczmy troską życie"- to dziel się tym, co masz, dawaj, gdy proszą, pożyczaj, gdy potrzebują.
"Otoczmy troską życie"- to chroń swe oczy, swe serce przed tym, co nieczyste.
"Otoczmy troską życie"- to pielęgnuj życie, które w tobie złożył Bóg.
"Otoczmy troską życie"- to chroń dobro, które w tobie jeszcze pozostało.
"Otoczmy troską życie"- to pozwól swojemu sumieniu niepokoić ciebie.
"Otoczmy troską życie"- to chroń wrażliwość twego serca, bo jest ona darem Boga.
"Otoczmy troską życie"- to pozwól swojej duszy na spotkanie z Bogiem.
"Otoczmy troską życie"- to daj sobie czas na modlitwę.
"Otoczmy troską życie"- to czerp jak najczęściej moc, siłę, zdrowie z Eucharystii.
"Otoczmy troską życie"- to pozwól Jezusowi przychodzić do ciebie pod postacią Chleba.
"Otoczmy troską życie"- to adoruj Jezusa, który żyje w tobie.
"Otoczmy troską życie"- to wielbij Boga w Jego niezmierzonych łaskach i darach.
"Otoczmy troską życie"- to pozwól Bogu na stałe zamieszkanie twej duszy.
"Otoczmy troską życie"- to chroń serce, duszę i ciało przed władzą tego świata, a oddawaj się cały pod panowanie Boga.
"Otoczmy troską życie"- to chroń życie, nie pozwól na śmierć duszy.
"Otoczmy troską życie" - oznacza, iż mamy zaniechać wszelkich działań, czynów, myśli, odrzucać emocje i uczucia, które zabijają życie łaski w nas, które odsuwają nas, odłączają od Boga - Dawcy życia, które zabijają wrażliwość sumienia i powodują nie odróżnianie dobra od zła.

Ale to nie wszystko. Nie wystarczy zaprzestać takich działań. Trzeba jeszcze rozpocząć budowanie. A więc, czynić wszystko, by życie, które Bóg złożył w każdym z nas, rozwinęło się, by rosło niczym roślina. Trzeba je pielęgnować, podlewać, ogrzewać - modlitwą, pokutą, Eucharystią, dobrą wolą, wyrzeczeniem, przebaczeniem. Nad tym wszystkim ma jaśnieć niczym słońce - miłość. Wtedy roślina ta wyda owoc w postaci życia wiecznego twarzą w twarz z samym Stwórcą.

A zatem jako "dusze najmniejsze" powołane do dzieła troszczącego się o życie duchowe brońmy życia wiecznego, które Bóg ofiarował nam umierając na Krzyżu. Oddał On, bowiem swoje życie, abyśmy swoje mogli zachować. On przyszedłem po to, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości. Walczmy z każdym grzechem, bo on zabija w nas życie Boże. Czyńmy dobro, które to życie buduje. Bądźmy budowniczymi życia łaski w nas. Bądźmy niczym ogrodnicy pielęgnujący cenną roślinę. Bądźmy jak właściciele cennego skarbu, o który winno dbać się z należytą starannością. Bądźmy jako dzieci samego Boga. Przyjmijmy dar życia z radością z rąk Ojca Niebieskiego i cali powierzmy się Jego ramionom. Niech On chroni w nas życie, które otrzymaliśmy od Niego.



MODLITWA JANA PAWŁA II (z Evangelium vitae)

O Maryjo, jutrzenko nowego świata,
Matko żyjących,
Tobie zawierzamy sprawę życia:
spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze
dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat,
ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia,
mężczyzn i kobiet - ofiary nieludzkiej przemocy,
starców i chorych zabitych przez obojętność
albo fałszywą litość.
Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna
potrafili otwarcie i z miłością głosić
ludziom naszej epoki
Ewangelię życia.
Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej
jako zawsze nowego daru,
radość wysławiania jej z wdzięcznością
w całym życiu
oraz odwagę czynnego i wytrwałego
świadczenia o niej,
aby mogli budować,
wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli,
cywilizację prawdy i miłości
na cześć i chwałę Boga Stwórcy,
który miłuje życie.




©2010-2017 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!