banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś piątek, 27 kwietnia 2018 roku       Jesteś 1170807 naszym gościem.       Osób on-line: 3

Ewangelia wg. św. Łukasza

 Rozdział i wersety
 Tytuł poszczególnych fragmentów
    Łk 1,1-4
    Łk 1,5-25
    Łk 1,26-29
    Łk 1,30-38
    Łk 1,39-45
    Łk 1,46-56
    Łk 1,57-66
    Łk 1,67-80
    Łk 2,1-7
    Łk 2,8-20
    Łk 2,21
    Łk 2,22-24
    Łk 2,25-32
    Łk 2,33-35
    Łk 2,36-38
    Łk 2,39-40
    Łk 2,41-50
    Łk 2,51-52
    Łk 3,1-6
    Łk 3,7-9
    Łk 3,10-14
    Łk 3,15-18
    Łk 3,19-20
    Łk 3,21-22
    Łk 3,23-38
    Łk 4,1-13
    Łk 4,14-15
    Łk 4,16-30
    Łk 4,31-37
    Łk 4,38-41
    Łk 4,42-44
    Łk 5,1-3
    Łk 5,4-11
    Łk 5,12-16
    Łk 5,17-26
    Łk 5,27-32
    Łk 5,33-39
    Łk 6,1-5
    Łk 6,6-11
    Łk 6,12-16
    Łk 6,17-19
    Łk 6,20-23
    Łk 6,24-26
    Łk 6,27-36
    Łk 6,37-38
    Łk 6,39-40
    Łk 6,31-42
    Łk 6,43-45
    Łk 6,46-49
    Łk 7,1-10
    Łk 7,11-17
    Łk 7,18-23
    Łk 7,24-30
    Łk 7,31-35
    Łk 7,36-50
    Łk 8,1-3
    Łk 8,4-8
    Łk 8,9-15
    Łk 8,16-18
    Łk 8,19-21
    Łk 8,22-25
    Łk 8,26-39
    Łk 8,40-48
    Łk 8,49-56
    Łk 9,1-6
    Łk 9,7-9
    Łk 9,10-11
    Łk 9,12-17
    Łk 9,18-21
    Łk 9,22
    Łk 9,23-27
    Łk 9,28-36
    Łk 9,37-43a
    Łk 9,43b-45
    Łk 9,46-48
    Łk 9,49-50
    Łk 9,51-56
    Łk 9,57-62
    Łk 10,1-12
    Łk 10,13-16
    Łk 10,17-20
    Łk 10,21-22
    Łk 10,23-24
    Łk 10,25-29
    Łk 10,30-37
    Łk 10,38-42
    Łk 11,1-4
    Łk 11,5-8
    Łk 11,9-13
    Łk 11,14-23
    Łk 11,24-26
    Łk 11,27-28
    Łk 11,29-32
    Łk 11,33-36
    Łk 11,37-44
    Łk 11,45-54
    Łk 12,1-12
    Łk 12,13-21
    Łk 12,22-31
    Łk 12,32-34
    Łk 12,35-40
    Łk 12,41-48
    Łk 12,49-53
    Łk 12,54-59
    Łk 13,1-5
    Łk 13,6-9
    Łk 13,10-17
    Łk 13,18-21
    Łk 13,22-30
    Łk 13,31-33
    Łk 13,34-35
    Łk 14,1-6
    Łk 14,7-11
    Łk 14,12-14
    Łk 14,15-24
    Łk 14,25-35
    Łk 15,1-7
    Łk 15,8-10
    Łk 15,11-32
    Łk 16,1-8
    Łk 16,9-13
    Łk 16,14-15
    Łk 16,16-17
    Łk 16,18
    Łk 16,19-31
    Łk 17,1-2
    Łk 17,3-4
    Łk 17,5-6
    Łk 17,7-10
    Łk 17,11-19
    Łk 17,20-21
    Łk 17,22-37
    Łk 18,1-8
    Łk 18,9-14
    Łk 18,15-17
    Łk 18,18-23
    Łk 18,24-27
    Łk 18,28-30
    Łk 18,31-34
    Łk 18,35-43
    Łk 19,1-10
    Łk 19,11-28
    Łk 19,29-40
    Łk 19,41-44
    Łk 19,45-46
    Łk 19,47-48
    Łk 20,1-8
    Łk 20,9-19
    Łk 20,20-26
    Łk 20,27-40
    Łk 20,41-44
    Łk 20,45-47
    Łk 21,1-4
    Łk 21,5-7
    Łk 21,8-11
    Łk 21,12-19
    Łk 21,20-24
    Łk 21,25-28
    Łk 21,29-33
    Łk 21,34-36
    Łk 21,37-38
    Łk 22,1-6
    Łk 22,7-13
    Łk 22,14-18
    Łk 22,19-20
    Łk 22,21-23
    Łk 22,24-30
    Łk 22,31-34
    Łk 22,35-38
    Łk 22,39-46
    Łk 22,47-53
    Łk 22,54-62
    Łk 22,63-65
    Łk 22,66-71
    Łk 23,1-7
    Łk 23,8-12
    Łk 23,13-16
    Łk 23,17-25
    Łk 23,26-32
    Łk 23,33-34
    Łk 23,35-38
    Łk 23,39-43
    Łk 23,44-46
    Łk 23,47-49
    Łk 23,50-56
    Łk 24,1-11
    Łk 24,12
    Łk 24,13-35
    Łk 24,36-43
    Łk 24,44-49
    Łk 24,50-51
    Łk 24,52-53

 
12. Ofiarowanie w świątyni.
    "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego."
(Łk 2,22-24)


   Komentarz: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Oto Prawo, które stanowił Bóg, a którego trzymali się Żydzi. To, co pierworodne - należy do Boga. To wbrew pozorom nie jest jedynie poleceniem ofiarowywania Bogu tylko dzieci. W prawdzie w Prawie Pańskim mowa była też o zwierzętach, ale dzisiaj nakreślimy nasz pewien sposób myślenia, który powinien nas cechować.
    Otóż razem rozważmy zdanie: „Poświęćcie Mi wszystko pierworodne”. (Wj 13,2) Co to jest „pierworodne?” Otóż. Tym pojęciem Bóg pragnie objąć nas całych, nasze życie i wszystkie jego sfery. U Żydów poświęcenie Bogu pierworodnego syna było pamiątką ocalenia wszystkiego, co pierworodne podczas pobytu Izraela w Egipcie, gdy Bóg poprzez wysłanie anioła śmierci na Egipcjan wytracił w jego narodzie wszystkich pierworodnych synów i zwierzęta. To ostatecznie skłoniło faraona do wypuszczenia Izraelitów z niewoli. My tego już nie świętujemy. Jednak można dopatrzeć się w życiu Kościoła sytuacji, która jest niejako analogiczna.
    Jezus Chrystus poprzez swoją śmierć i zmartwychwstanie wykupił nas od śmierci wiecznej, ocalił nasze życie, uwolnił z rąk szatańskich. Idąc dalej można zobaczyć, iż za czasów Mojżesza znakiem rozpoznawczym dla anioła śmierci była krew baranka. Jeśli zobaczył ją na drzwiach domu, wiedział, że tam są synowie Izraela i ocalał ich. Nas wykupiła również Krew Baranka - Jezusa. Cali zostaliśmy w niej obmyci. Ona zmazała grzech pierworodny. Bóg nakazał Izraelitom, by barankiem tym był samiec jednoroczny bez skazy. Miał stać się ofiarą na Paschę. Jezus dla nas dał się uczynić Barankiem. Prawdziwie był bez skazy. Prawdziwie pierworodny. Prawdziwie stał się Ofiarą Paschalną. Tak, jak Izraelici przed wyjściem z Egiptu posilili się tymże barankiem, teraz my posilamy się Ciałem i Krwią samego Boga - Jezusa Chrystusa - Baranka bez skazy. Krew tamtych baranków ocaliła Izraelitów, ich pierworodnych. Krew, a więc śmierć Jezusa ocaliła nas od śmierci wiecznej. Jego Krew stale nas obmywa i oczyszcza.
    My nadal możemy korzystać z dobrodziejstwa tej Ofiary dokonanej 2000 lat temu. Poprzez swoją misję wypełnioną do końca, Jezus przywrócił nas Bogu. Uczynił na powrót Jego dziećmi. Nadał nam godność dzieci Bożych. W dodatku każdego z nas uczynił niejako pierworodnym dzieckiem. Sam był przecież Pierworodnym. Dał siebie w zamian za nas. A więc nadał nam w ten sposób prawo bycia pierworodnymi.
    Przywilejem syna pierworodnego było między innymi przysługujące mu błogosławieństwo ojca. Jak bardzo było ważne dla Żydów niech nam przypomni fakt, że dla jego uzyskania Rebeka posunęła się do podstępu. Nam teraz przysługuje błogosławieństwo Ojcowskie samego Boga. Wyproszone zostało na Krzyżu, Krwią Jego Syna - Baranka. Zauważmy, że to błogosławieństwo Bóg ma dla każdego, bo każdy został przez Jezusa odkupiony. Czyż nie jest to wspaniałe! Każdy z nas traktowany jest jako pierworodne dziecko. Jezus obmywa nas swoją Krwią i w nowych, swoich szatach przedstawia Ojcu! I mocą tegoż odkupienia mamy nadane nowe życie - życie Synów i Córek Pierworodnych, ze wszelkimi ich prawami!
    Jezus wziął na siebie nasze życie, a dał nam swoje - Pierworodnego Syna Bożego! Czy pojmujemy tę zamianę! Do nas jedynie należy przyjęcie tego daru, a więc pokropienie się tą Krwią, spożywanie tej Paschy życia! Od tej pory cali należymy do Boga i wszystko, co czynimy powinniśmy Bogu poświęcać. Wszystkie pierwociny - dla Niego. Rano - pierwsze kroki mamy skierować do Boga! Każda rozpoczynana czynność- ofiarowana ma być Bogu. Każda pierwsza myśl w jakieś sprawie, problemie, ma być przyjęta jako ta pochodząca od Boga. Wszystko łączyć powinniśmy z Bogiem, bo do Niego należymy i wszystko, co nasze - Jego jest. On daje swoje błogosławieństwo nam, czyli pamiętając o nim, powinniśmy na początek każdej czynności, wykonywanych obowiązków, Bogu się jeszcze raz oddać i Jemu wszystko zawierzyć, z ufnością polecając wysiłki nasze i uzyskane efekty. Oddawać powinniśmy Bogu całą chwałę we wszystkim, bo nic swojego nie mamy, a wszystko otrzymaliśmy od Niego i Jego Syna.
    To pierworództwo jest nie tylko przywilejem. To również swego rodzaju obowiązek, zobowiązanie i odpowiedzialność. Bowiem w swoje dłonie otrzymujemy dziedzictwo Ojca. Mamy być dla innych autorytetem. Nie możemy tego zlekceważyć, a majątek roztrwonić. To, co otrzymaliśmy posiada wartość bezcenną, bo po drugiej stronie na szali jest przecież męka, śmierć Jezusa. To cena bycia Pierworodnymi, cena naszego nowego życia!
    Niech Bóg błogosławi nas. Niech zstąpi na nas Duch Święty i otworzywszy nasze serca da pełniejsze poznanie ceny naszego odkupienia. Niech pomoże nam zrozumieć nasze synostwo wobec Boga, niech przekona o byciu pierworodnymi - wybranymi, niech da siłę, byśmy od tej pory świadomie należąc całkowicie do Boga, mogli wiernie Mu służyć nieustannie kierując swe myśli ku Niebu i Jemu wszystko ofiarowując. Niech Bóg błogosławi nas na czas tych rozważań.

poprzedni          następny

©2010-2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!