banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś środa, 19 grudnia 2018 roku       Jesteś 1222288 naszym gościem.       Osób on-line: 10

Ewangelia wg. św. Mateusza

 Rozdział i wersety
 Tytuł poszczególnych fragmentów
    Mt
    Mt 1,1-17
    Mt 1,18-25
    Mt 2,1-12
    Mt 2,13-23
    Mt 3,1-12
    Mt 3,13-17
    Mt 4,1-11
    Mt 4,12-17
    Mt 4,18-22
    Mt 4,23-25
    Mt 5,1-12
    Mt 5,13-16
    Mt 5,17-20
    Mt 5,21-26
    Mt 5,27-32
    Mt 5,33-37
    Mt 5,38-42
    Mt 5,43-48
    Mt 6,1
    Mt 6,2-4
    Mt 6,5-8
    Mt 6,9
    Mt 6,10-15
    Mt 6,16-18
    Mt 6,19-24
    Mt 6,25-34
    Mt 7,1-6
    Mt 7,1-6
    Mt 7,7-11
    Mt 7,12
    Mt 7,13-14
    Mt 7,15-20
    Mt 7,21-23
    Mt 7,24-29
    Mt 8,1-4
    Mt 8,5-13
    Mt 8,14-17
    Mt 8,18-22
    Mt 8,23-27
    Mt 8,28-34
    Mt 9,1-8
    Mt 9,9-13
    Mt 9,14-17
    Mt 9,18-26
    Mt 9,27-31
    Mt 9,32-38
    Mt 10,1-4
    Mt 10,5-16
    Mt 10,17-23
    Mt 10,24-33
    Mt 10,34-39
    Mt 11,2-6
    Mt 11,7-15
    Mt 11,16-19
    Mt 11,20-24
    Mt 11,25-27
    Mt 11,28-30
    Mt 12,1-8
    Mt 12,9-14
    Mt 12,15-21
    Mt 12,22-30
    Mt 12,31-37
    Mt 12,38-42
    Mt 12,43-45
    Mt 12,46-50
    Mt 13,10-17
    Mt 13,31-35
    Mt 13,44-46
    Mt 13,47-52
    Mt 13,53-58
    Mt 14,1-12
    Mt 14,13-21
    Mt 14,22-33
    Mt 14,34-36
    Mt 15,1-9
    Mt 15,10-20
    Mt 15,21-28
    Mt 15,29-31
    Mt 15,32-39
    Mt 16,1-4
    Mt 16,5-12
    Mt 16,13-20
    Mt 16,21-23
    Mt 16,24-28
    Mt 17,1-8
    Mt 17,9-13
    Mt 17,14-21
    Mt 17,22-23
    Mt 17,24-27
    Mt 18,1-5
    Mt 18,6-11
    Mt 18,12-14
    Mt 18,15-20
    Mt 18,21-22
    Mt 18,23-35
    Mt 19,1-9
    Mt 19,10-12
    Mt 19,13-15
    Mt 19,16-22
    Mt 19,23-26
    Mt 19,27-30
    Mt 20,1-16
    Mt 20,17-19
    Mt 20,20-23
    Mt 20,24-28
    Mt 20,29-34
    Mt 21,1-11
    Mt 21,12-17
    Mt 21,18-22
    Mt 21,23-27
    Mt 21,28-32
    Mt 21,33-46
    Mt 22,1-14
    Mt 22,15-22
    Mt 22,23-33
    Mt 22,34-40
    Mt 22,34-40
    Mt 23,1-12
    Mt 23,13-36
    Mt 23,37-39
    Mt 24,1-3
    Mt 24,4-8
    Mt 24,9-14
    Mt 24,15-22
    Mt 24,23-31
    Mt 24,32-35
    Mt 24,36-41
    Mt 24,42-44
    Mt 24,45-51
    Mt 25,1-13
    Mt 25,14-30
    Mt 25,31-46
    Mt 26,1-2
    Mt 26,3-5
    Mt 26,6-13
    Mt 26,14-16
    Mt 26,17-19
    Mt 26,20-25
    Mt 26,26-30
    Mt 26,31-35
    Mt 26,36-46
    Mt 26,47-56
    Mt 26,57-68
    Mt 26,69-75
    Mt 27,1-2
    Mt 27,3-10
    Mt 27,11-14
    Mt 27,15-26
    Mt 27,27-31
    Mt 27,32-34
    Mt 27,35-38
    Mt 27,39-44
    Mt 27,45-50
    Mt 27,51-56
    Mt 27,57-61
    Mt 27,62-66
    Mt 28,1-8
    Mt 28,9-10
    Mt 28,11-15
    Mt 28,16-20
    
 
58. Łuskanie kłosów w szabat.
    "Pewnego razu Jezus przechodził w szabat wśród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść. Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: «Oto Twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat». A On im odpowiedział: «Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom? Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. Gdybyście zrozumieli, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu»."
(Mt 12,1-8)


   Komentarz: Bóg dał nam rozum, inteligencję, zdolności. Nie po to, by się marnowały, ale po to, by je rozwijać i się nimi posługiwać. Również wtedy, gdy chodzi o sprawy religii i obrzędów, nakazanych rytuałów. Jezus w tym fragmencie ukazuje, jakże częstą u człowieka, zbytnią skrupulatność w wypełnianiu nakazów prawa. A z czego ona się bierze. Ano z tego, o czym już mówiliśmy. Z braku miłości. Dzieje się tak wtedy, gdy człowiek traktuje prawo Boże jako narzucony obowiązek. Jako przykre dla siebie nakazy lub zakazy. Wtedy powodowany lękiem przed karą, czyni wszystko tak, by jej uniknąć. W swoim „rozliczaniu się” ze swoich „obowiązków” wobec Boga staje się coraz bardziej pedantyczny. Zamienia się w księgowego, który koniecznie chce uzyskać bilans zerowy. Boga traktuje jak instytucję podatkową, z którą musi się rozliczyć.
    Pomyślmy. Czy to nie obraża Boga? Boga, który jest miłością! Który przykazania dał człowiekowi właśnie z miłości. Boga, który od wieków uczy wypełniania przykazań z miłości do Boga. Wszystko, co zostało nałożone na człowieka służyło dobru, kształtowaniu postawy wdzięczności wobec Boga, miało służyć człowiekowi, by żył szczęśliwy, formował swoją duszę, doskonalił charakter, rozwijał osobowość. By poprzez przykazania, prawo mógł pokonywać w sobie słabość, jaka jest w nim od czasów Adama.
    Jednym z takich przykazań posiadających głęboką wymowę jest przykazanie o świętowaniu dnia Pańskiego. Dla żydów była to sobota - szabat. Bóg dał człowiekowi dzień wolny od zajęć po to, aby miał z jednej strony możliwość odpoczynku po pracy, co jest bardzo ważne chociażby dla zdrowia fizycznego i psychicznego, ale przede wszystkim, aby człowiek dostrzegł w swym życiu działanie Boże, aby miał czas, by się nad tym zastanowić. Aby mógł na dłużej zagłębić się w modlitwę i poznawać tajemnice Boże. Aby zatrzymał się, co jakiś czas w tym pędzie życia i zastanowił się nad jego sensem i celem. Aby mógł dostrzec piękno Bożego świata, a poprzez nie - piękno samego Boga. Aby rozważał w swym sercu przymioty Boże, uwielbiał Stwórcę w nich i chwalił Go za życie, jakim obdarzył swoje stworzenie. Dzień Pański, dzień święty z nakazu Bożego ma być świętem. Ma być uczczony i poświęcony Bogu. Ma to swoje uzasadnienie teologiczne, biblijne, psychologiczne, medyczne.
    Bóg dając przykazania - udzielił człowiekowi rad życia. Przykazania, a raczej ich przestrzeganie porządkuje życie człowieka, wnosi w nie harmonię, ład, pokój i miłość, dobro, pomaga człowiekowi się rozwijać i doskonalić w dobrym, kroczyć ku świętości. Pomaga budować zdrowe relacje z bliskimi w oparciu o miłość, wzajemną życzliwość, o zaufanie. Każde z dziesięciorga przykazań ma swój sens, a ich zachowywanie chroni człowieka przed różnorakimi przykrymi, złymi, czasem przerażającymi konsekwencjami. Dotyczy to również przykazania o świętowaniu dnia świętego.
    Jednak żydzi wypaczyli intencję Boga. Mając jako naród umysł ścisły, zaczęli dokładnie określać, co wolno, a czego nie wolno czynić w szabat. Czynili to tak skrupulatnie, że zapomnieli, odeszli od pierwotnej idei świętowania dnia Pańskiego i zajęli się pilnowaniem siebie nawzajem i samych siebie, by przypadkiem nie przekroczyć nałożonych nakazów, zakazów i pouczeń. To przykazanie straciło swoje pierwotne znaczenie. Przestało dotyczyć serca. Zaczęło zajmować umysł. Z dnia Pańskiego zrobił się dzień zniewalający często człowieka, który nie mógł wykonywać szeregu czynności ze względu na święto. A naruszenie tychże przykazań, nakazów, zakazów dotyczących szabatu było poważnym przewinieniem w oczach żydów.
    Jezus po raz kolejny wytyka żydom, szczególnie faryzeuszom ich brak miłości do Boga i bliĽniego oraz przesadną skrupulatność, żeby nie powiedzieć zniewolenie narzuconymi sobie przepisami prawa. Zwraca uwagę na potrzebę spojrzenia sercem na to przykazanie. Spojrzenie sercem na Boga, Stwórcę świata, Dawcę życia i miłości. Spojrzenie z wdzięcznością za wszystkie Jego dary i poświęcenia Mu czasu ze względu na miłość i wdzięczność, jaką człowiek czuje widząc to wielkie dobro, którym jest obdarowywany. Należy też spojrzeć sercem na bliĽniego. Bowiem uczynki miłosierdzia obowiązują zawsze bez względu na dzień i święto.
    I jeszcze jedno. Jezus zwraca uwagę, w sposób może nie bezpośredni, na konieczność wykorzystywania własnego rozumu, jaki otrzymał człowiek. Otóż w różnych sytuacjach życiowych uzasadnionym może być złamanie jakiś przepisów. Nie przykazań. Tak, jak tego dnia, uczniowie, którzy łuskali kłosy, by się posilić, czynili to nie z zaniedbania przykazania Bożego, czy lekceważenia. Czynili to z bardzo prozaicznej przyczyny - byli głodni i nie mieli, co jeść. Oczywistym jest, iż żeby coś jeść, to należy posiłek przygotować. Nawet najprostszy. Nie należy przesadzać w wypełnianiu przepisów prawa, bo może dojść do absurdów. Konieczna jest logika i myślenie. Jezus zaznacza, że szabat został dany człowiekowi i to człowiek posługując się sumieniem, sercem i rozumem ma nim „władać”. Bóg nie stworzył człowieka dla szabatu. To szabat uczynił dla człowieka, aby mógł świętować Bożą miłość i dobro.
    A zatem, jeszcze raz spójrzmy na swoją wiarę, swoje postawy, swój sposób „wypełniania prawa” i przestrzegania przykazań. Czy nie jest on przypadkiem podobny do faryzejskich dokładnych wyliczeń, co wolno, a czego nie wolno? Czy pilnujemy się przykazań, bo kochamy Boga i nie chcemy sprawić Mu przykrości, bo chcemy być Mu posłuszni ze względu na miłość, czy może z lęku, bo boimy się kary, bo chcemy być „w porządku”? A może nigdy dotąd nie zastanawialiśmy się, dlaczego tak pilnujemy przykazań i nakazów Bożych? Może warto się nad tym zastanowić i dać sobie samemu odpowiedĽ na pytanie: Jakie są moje motywy postępowania wobec Boga: miłość, czy lęk?
    Niech Bóg błogosławi nas na czas tak ważnych rozważań. Miejmy odwagę stanąć w prawdzie przed sobą i Bogiem, który przecież jest miłością i do tej miłości nas powołał.
    

poprzedni          następny

©2010-2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!