banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś poniedziałek, 10 grudnia 2018 roku       Jesteś 1219854 naszym gościem.       Osób on-line: 25

Wybrane fragmenty Pisma Świętego

 Rozdział i wersety
 Tytuł poszczególnych fragmentów
    Dz 17,1-9
    Ez 39,21-29
    Mdr 9,1-18
    Pnp 1,1
    Pnp 1,1-2,7
    Pnp 5,2-6
    Pnp 5,2-16
    Pnp 7,2-10
    Iz 41,25-29
    Jer 5,20-31
    Jer 29,4-32
    Jer 30,1-11
    Jer 2,1-19
    Iz 57,14-21
    Jer 2,33-37
    Ez 33,10-20

Apostazja Izraela i jej skutki.
    "Pan skierował do mnie następujące słowo: «Idź i głoś publicznie w Jerozolimie: To mówi Pan: Pamiętam wierność twej młodości, miłość twego narzeczeństwa, kiedy chodziłaś za Mną na pustyni, w ziemi, której nikt nie obsiewa. Izrael jest świętością Pana, pierwszym plonem Jego zbiorów. Ci wszyscy, którzy go spożywają, stają się winni, spotka ich nieszczęście - wyrocznia Pana». Słuchajcie słowa Pańskiego, domu Jakuba, wszystkie pokolenia domu Izraela! To mówi Pan: «Jaką nieprawość znaleźli we Mnie wasi przodkowie, że odeszli daleko ode Mnie? Poszli za nicością i stali się sami nicością. Nie mówili zaś: "Gdzie jest Pan, który nas wyprowadził z kraju egipskiego, wiódł nas przez pustynię, przez ziemię bezpłodną, pełną rozpadlin, przez ziemię suchą i ciemną, przez ziemię, której nikt nie może przebyć ani w niej zamieszkać?" A Ja wprowadziłem was do ziemi urodzajnej, byście spożywali jej owoce i jej zasoby. Weszliście i zbezcześciliście moją ziemię, uczyniliście z mojej posiadłości miejsce pełne odrazy. Kapłani nie mówili: "Gdzie jest Pan?" Uczeni w Piśmie nie uznawali Mnie; pasterze zbuntowali się przeciw Mnie; prorocy głosili wyrocznie na korzyść Baala i chodzili za tymi, którzy nie dają pomocy. Dlatego będę nadal prowadził spór z wami - wyrocznia Pana - i dzieci waszych dzieci będę oskarżał. Przejdźcie na brzegi Kittim i zobaczcie, poślijcie do Kedaru i zbadajcie starannie, czy stało się tam coś podobnego? Czy jakiś naród zmienił swoich bogów? A ci przecież nie są wcale bogami! Mój zaś naród zamienił swoją Chwałę na to, co nie może pomóc. Niebo, niechaj cię na to ogarnie osłupienie, groza i wielkie drżenie! - wyrocznia Pana. Bo podwójne zło popełnił mój naród: opuścili Mnie, źródło żywej wody, żeby wykopać sobie cysterny, cysterny popękane, które nie utrzymują wody. Czy Izrael jest może sługą albo niewolnikiem z urodzenia? Dlaczego stał się łupem, nad którym ryczą lwy, wydając swój głos? Zamieniono ziemię jego w pustkowie, jego spalone miasta zostały pozbawione mieszkańców. Nawet synowie Nof i Tachpanches ostrzygli ci głowę. Czy nie sprawiło tego twoje odstępstwo od Pana, Boga twego, gdy On prowadził cię w drodze? A teraz po co chodzisz do Egiptu, aby pić wodę z Nilu? Po co chodzisz do Asyrii, aby pić wodę z Rzeki? Twoja niegodziwość cię karze, a twoje niewierności cię osądzają. Wiedz zatem i przekonaj się, jak przewrotne i pełne goryczy jest to, że opuściłaś Pana, Boga swego, a nie odczuwałaś lęku przede Mną - wyrocznia Pana Zastępów."
(Jer 2,1-19)


   komentarz: Miłość Boga - nad ludem Jego. Miłosierdzie Boga - nad Jego narodem. Opieki skrzydła stale rozpostarte nad nami. Przez lata całe Bóg dawał dowody swojej wierności nam. Przez lata całe doświadczaliśmy Jego troski i macierzyńskiej czułości. Pouczał, posyłał świętych, przyzwolił, by Matka Boża przed nami wylała boleść swego serca. Jednak dusze nasze twardsze niż głaz. Serca nasze zimne niczym lód. Gdzie jest nasza wiara, gdzie ufność, gdzie miłość do Boga? Czy zapomnieliśmy już nędzy naszej, smutku i rozpaczy? Czy ludzkość tak słabą ma pamięć, że nie rozważa przeszłości, by z niej wypłynęła nauka na teraźniejszość i przyszłość? Czy słowo Boże nic dla nas nie znaczy, że obojętnie przechodzimy obok kolejnych ksiąg, wersetów z Pisma św.? Co jest teraz naszym życiem? Nie Słowo Boga, nie Jego pouczenia. Żyjemy ułudą, marnością, tym, co jest jedynie prochem. Zatem w proch zamieni się i nasze życie. Prochem będzie na wieczność. Jeśli dzieci Boga nie zawrócą z tej drogi potępienia, niedługo już świat ostoi się w tej postaci, w jakiej teraz jest. Jeśli ludzkość nie zwróci swego serca ku Bogu, kto inny będzie nimi władał po wieki. Jeśli dusze Jego, które tak bardzo umiłował nie przyjmą powołania do zjednoczenia, spełnią się przepowiednie dawane przez Matkę Boga nam ludziom. Spełnią się co do joty. Każda litera znajdzie swoje potwierdzenie w wypełnieniu. Każdą na naszych oczach Bóg ukaże, byśmy mogli dobrze odczytać. By nasze serca poznały, ze On Pan nie rzuca słów na wiatr, a wypowiada tylko takie, które są prawdą i stają się ciałem. Bóg swoje władanie rozpostarł od wschodu do zachodu, od północy na południe. Jest wszędzie. Nie ma nawet skrawka we wszechświecie, o którym by On nie wiedział wszystkiego. Bo Bóg stworzył wszechświat i On nim włada sercem pełnym miłosierdzia. Jednak czas miłosierdzia ma swój koniec. Nadchodzi czas sprawiedliwości. Drżyjcie narody, klękajcie ludy, bo oto nadchodzi Król Sprawiedliwy, Władca potężny, który sądzić będzie ziemię wedle swego Prawa.
    Nie lękaj się ty - duszo maleńka. Pan ma wzgląd na małość, cichość i pokorę. Miłość serca jest twoim obrońcą. Zrośnięcie z Krzyżem - twoją tarczą przed sprawiedliwością, umiłowanie zdrojów jest Jego miłosierdziem wobec ciebie, bo w zdrojach tych gaśnie gniew zapalczywy sprawiedliwości, a rozpala się miłość miłosierna. Jesteś duszo, wybrana. Jesteś, umiłowana. Pan ustanowił ciebie przewodniczką dla wielu. Kto pójdzie za Panem według Jego wskazówek tobie danych, uniknie gniewu Bożego, lęku i kary. Bo Bóg jest miłosierdziem i nieustannie daje człowiekowi szansę na nawrócenie. Bo Bóg jest miłością i z miłości do ludzi ciągle odracza wymierzenie kary. Nie lękaj się ty, która wiernie służysz. Czyń to, do czego ciebie powołuję, a żyć będziesz wiecznie. Błogosławię ci, duszo najmniejsza.

poprzedni          następny

©2010-2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!