banner

 Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.     Dziś poniedziałek, 25 czerwca 2018 roku       Jesteś 1181974 naszym gościem.       Osób on-line: 8

Wybrane fragmenty Pisma Świętego

 Rozdział i wersety
 Tytuł poszczególnych fragmentów
    Dz 17,1-9
    Ez 39,21-29
    Mdr 9,1-18
    Pnp 1,1
    Pnp 1,1-2,7
    Pnp 5,2-6
    Pnp 5,2-16
    Pnp 7,2-10
    Iz 41,25-29
    Jer 5,20-31
    Jer 29,4-32
    Jer 30,1-11
    Jer 2,1-19
    Iz 57,14-21
    Jer 2,33-37
    Ez 33,10-20

Pociecha dla pobożnych.
    "Powiedzą: "Budujcie, budujcie, uprzątnijcie drogę, usuńcie przeszkody z drogi mego ludu!" Tak bowiem mówi Wysoki i Wzniosły, którego stolica jest wieczna, a imię «Święty»: Zamieszkuję miejsce wzniesione i święte, lecz jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym, aby ożywić ducha pokornych i tchnąć życie w serca skruszone. Bo nie będę wiecznie prowadził Ja sporu ani zawsze nie będę rozgniewany; inaczej ustałyby niknąc sprzed mego oblicza tchnienie i istoty żyjące, którem Ja uczynił. Zawrzałem gniewem z powodu jego występnej chciwości, ukrywszy się w moim gniewie cios mu zadałem; on jednak szedł zbuntowany drogą swego serca, a drogi jego widziałem. Ale Ja go uleczę i pocieszę, i obdarzę pociechami jego samego i pogrążonych z nim w smutku, wywołując na wargi ich dziękczynienie: Pokój! Pokój dalekim i bliskim! - mówi Pan - Ja go uleczę. Bezbożni zaś są jak morze wzburzone, które się nie może uciszyć i którego fale wyrzucają muł i błoto. Nie ma pokoju - mówi Bóg mój - dla bezbożnych."
(Iz 57,14-21)


   komentarz: Czytajmy dosłownie słowa: „Jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym, aby ożywić ducha pokornych i tchnąć życie w serca skruszone.” Czytajmy te słowa do siebie jako wskazówkę do naszych relacji w rodzinie oraz do naszej posługi we Wspólnocie. Kapłan niech odniesie to do swego życia, powołania, jako potwierdzenie Bożej opieki i Bożego prowadzenia.
    Droga, jaką obraliśmy, jest słuszną. Pokora nas poprowadzi. Bóg pomaga i zwycięża tam, gdzie znajduje serca skruszone i pokorne. Bo one pozwalają na Boże działanie. Brak skruchy i pokory zamyka serce na Boże działanie, a to niestety oznacza przyzwolenie dla szatana. Często my, będący dziećmi samego Boga nie zdajemy sobie sprawy, jak wielkie bramy otwieramy dla złego poprzez pychę.
    Błogosławieństwo Boga nad tymi, co się Go boją. Słowo to oznacza nie strach paniczny przed Sprawiedliwym Sędzią, ale bojaźń Bożą, skruchę, pokorę. Serca bowiem pokorne, to serca, które uznają swoją grzeszność, czyli uznają Prawdę o sobie i w tej Prawdzie stają przed Bogiem. Dusze pyszne nie uznają swoich słabości, nie uznają, że są „zdolne” do grzechu, że ich natura jest słabą i ciągnie je ku złemu. Gdy tego nie uznają, nie ma w nich Prawdy. Nie mogą zatem stanąć w Prawdzie przed Bogiem.
    Brak Prawdy - to kłamstwo! Uznanie kłamstwa to uznanie tego, który jest cały kłamstwem, który Prawdą się brzydzi, boi się, nienawidzi. Zaś przyjęcie szatana - księcia kłamstwa oznacza przyjęcie wszystkiego, co w nim. Dlatego tak trudno wyjść człowiekowi z kłamstwa, bo jest w nim lęk przed ujawnieniem Prawdy. Jeśli nie jest duszą refleksyjną, jeśli nie zastanawia się nad swoimi pragnieniami, emocjami, a jedynie im ulega, to brnie coraz dalej nie przyznając się przed samą sobą, że czyni źle. Ona często czuje, że coś jest nie w porządku, ale to odczucie od siebie odsuwa. Czyni to, bo lęk ciągle ją dręczy. Chce spokoju, ale go nie osiąga. Dusze takie, choćby i przedtem świętymi były, to przez pychę spadają wprost w objęcia i szpony szatana.
    Niech Bóg błogosławi nam.

poprzedni          następny

©2010-2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Strona jest własnością Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata. polityka prywatności


Do góry!